پاسخ کمیته مرکزی سازمان راه کارگر به رفیق حمید موسوی پوراصل

 

 

رفیق حمید موسوی پوراصل ( یکی از اعضای سازمان راه کارگر) مقاله ای را با عنوان : " چند نکته قابل مکث پیرامون اسناد منتشر شده توسط روابط عمومی سازمان" در تاریخ 5 جولای 2017 در سایت راه کارگر منتشر کرده است. محتوای این نقد به صورت نامه درون تشکیلاتی، فقط ۴۸ ساعت قبل از این مطلب علنی، از طریق دبیرخانه سازمان در اختیار کمیته مرکزی و کلیه نهادها و اعضای تشکیلات قرار گرفت. متاسفانه علیرغم اینکه ما به رفیق اطلاع دادیم که نامه و اعتراض او در نشست بعدی کمیته مرکزی مورد رسیدگی قرار خواهد گرفت این رفیق علیرغم نقش حساس و پر رنگی که برای مرکزیت سازمان قائل است ، منتظر اظهار نظر کمیته مرکزی و نیز نهاد منتخب دیگر سازمان یعنی "کمیسیون مرکزی نظارت و رسیدگی به شکایات" باقی نماند و اقدام به انتشار علنی نوشته خود کرد.

 

به اطلاع این رفیق میرسانیم که محتوای اعتراض او هم در نشست مرکزیت در تاریخ 4 جولای و هم در مجمع عمومی 5 جولای به بحث گذاشته شده است. نظر مرکزیت این است که انتقاد رفیق حمید به روابط عمومی سازمان وارد نیست و این نهاد تا کنون در "شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست" بر اساس مواضع و مصوبات سازمانی حرکت کرده است و این شیوه (وفادارى به مواضع رسمى سازمان) شاملِ تازه ترین چالش درونی این " اتحاد" نیز می شود.

 

 به اطلاع فعالین جنبش چپ میرسانیم که اخیرا در جریان نمایش انتخابات انتصاباتی رژیم اسلامی ایران – قبل و بعد از آن – به دلیل مواضع دو تشکل عضو این "اتحاد" یعنی حزب کمونیست ایران و سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر) مجموعه مباحثات نقادانه ای در جلسات " شورای همکاری نیروها ..." صورت  گرفته است. موضع نمایندگان روابط عمومی سازمان در این نشستها بر مبنای مواضع تاکنونی سازمان کاملا شفاف بوده است. ما از یکطرف هم بر اقدام رفقای حزب کمونیست برای انتشار اعلامیه مشترک تحریم "انتخابات" با جریانات دست راستی کردستان ایران نقد داشتیم و هم بر محتوای دوپهلو و متناقض اعلامیه رفقای هیات اجرایی سازمان کارگران انقلابی ایران. که هم تحریم کنندگان این بالماسکه و هم حامیان حسن روحانی را در یک جبهه قرار داده بود و از به اصطلاح "رای اعتراضی" مردم تجلیل بعمل آورده بود.

در جریان مباحثات درون شورای همکاری... نمایندگان حزب کمونیست تا حدود زیادی انتقاد ما و سایر نیروها را پذیرفتند. ولی رفقای سازمان کارگران انقلابی (راه کارگر) نه تنها انتقاد به موضع خویش را نپذیرفتند بلکه با تمرکز یکجانبه بر اقدام رفقای حزب کمونیست، موجبات بروز یک بحران حاد را در " اتحاد نیروهای چپ .." فراهم کردند. رفقای روابط عمومی سازمان ضمن حفظ موضع اصولی خود در راستای صدای سوم، تاکید داشتند که این اتحاد نه یک حزب است نه یک جبهه، بلکه نوعی همگرایی و همکاری ژلاتینی است که علیرغم اختلافات بسیار حول اشتراکات عمل میکند و نباید با آنتاگونیستی کردن اختلافات، موجبات فروپاشی این اتحاد و رشد مجدد فرقه گرایی را در چپ انقلابی ایران دامن زد.

این موضع روابط عمومی سازمان هم در نشست مشترک با کمیته مرکزی و هم در مجمع عمومی رایزنی با اعضای سازمان مورد حمایت و تصدیق رفقای مرکزیت و تشکیلات قرار گرفت. بنابراین هم روند تصمیم گیری دمکراتیک بوده و هم موضع رفقای روابط عمومی در انطباق با مواضع تا کنونی سازمان راه کارگر بوده است.

 

حال بعد از توضیح ضروری فوق، به چند نکته دیگر مقاله اعتراضی رفیق حمید میپردازیم:

 

۱- رفیق حمید می گوید که سیاست گزاری در سازمان ما در ید اختیار کمیته مرکزی است  و نهاد روابط عمومی حق موضعگیری سیاسی نداشته است!! به نظر میرسد رفیق حمید اساسنامه قدیمی سازمان – پیش از انشعاب- را پیش روی خود دارد. بر طبق اساسنامه جدید سازمان نه تنها روابط عمومی و هر نهاد دیگر سازمان بلکه کمیته مرکزی نیز حق سیاست گزاری و اتخاذ مواضع جدید را ندارد. تدوین موضع و پروسه سیاست گزاری در سازمان ما بر مبنای دمکراسی شورایی و مشارکتی، تنها و تنها در اختیار جمهور اعضای سازمان است که از سه طریق حاصل می شود: کنگره حضوری سالانه – مجمع عمومی اینترنتی و رفراندم یا همه پرسی ایمیلی .

بر مبنای اساسنامه سازمان، کمیته مرکزی تنها یک نهاد هماهنگ کننده است که بر مبنای مصوبات تا کنونی تشکیلات، مواضع سیاسی سازمان را بیان میکند. تبلیغ و ترویج مواضع سازمان نیز فقط در ید اختیار کمیته مرکزی نیست بلکه همه نهادها، رسانه ها و واحدهای سازمان میتوانند در آن مشارکت کنند. در همین راستا است که مثلا هیات تحریریه سایت راه کارگر با امضای نهاد خود در مورد بسیاری مسائل سیاسی ایران و جهان موضعگیری میکند و یا روابط عمومی سازمان اقدام به انتشار اعلامیه های مشترک متعدد با چندین تشکل کمونیستی دیگر می نماید.

 

۲- رفیق حمید از اشاره نقادانه رفقای روابط عمومی به مناسبات "سانترالیسم دمکراتیک" و آمرانه سازمان کارگران انقلابی ایران برآشفته شده است. در این مورد نیز به نظر میرسد رفیق حمید عنایتی به اساسنامه سازمان نداشته و کماکان اساسنامه قبلی را ملاک قضاوت خود قرار داده است. در اساسنامه فعلی سازمان به عمد واژه "سانترالیسم دمکراتیک" حذف شده است، زیرا سنت تاکنونی احزاب کمونیستی در ایران و جهان عمدتا این بوده که همچون دمکراسی های لیبرالی در جوامع سرمایه داری فقط هر چند سال یکبار مردم – و در این مورد اعضای حزب و سازمان خود را - بنام کنگره جمع کنند و بعد از اینکه رای آنها را گرفتند به شیوه ای سانترالیستی در فاصله دو کنگره در امر سیاست گزاری و تدوین مواضع به صورت فعال مایشاء عمل کنند. این رفیق خود شاهد بوده که این مناسبات سانترالیستی – قبل از انشعاب میان دو بخش راه کارگر- چه ضربه بزرگی به تشکیلات ما وارد کرده است. با درسگیری و جدایی از این نوع سنتهای آمرانه و مبتنی بر فصل الخطاب بودن افراد معینی در رهبری سازمان بوده که اساسنامه جدید سازمان راه کارگر به تصویب کنگره سازمان رسید.

 

۳- در برخورد به نقد روابط عمومی سازمان بر مواضع "انتخاباتی" سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر) نیز باید بگوئیم که برداشت رفیق حمید صحیح نیست.

درست است که در سالهای قبل از انشعاب در میان دو بخش راه کارگر ( قبل از تابستان ۱۳۸۸ ) همواره جناح نیرومندی خواهان شرکت در نمایشات انتخاباتی رژیم و با ابراز شور و شعف درباره به اصطلاح "رای اعتراضی" بخشهایی از مردم بوده است اما از زمان انشعاب میان دو بخش راه کارگر، موضع رسمی سازمان راه کارگر از سال ۸۸ تا امروز تحریم نمایشات انتخاباتی رژیم و عدم تشویق مردم به "رای اعتراضی" بوده است و این یکی از نقاط جدی اختلاف سیاسی  - مضاف بر اختلاف اساسنامه ای – با رفقای سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر) بوده است. بنابراین وقتی از مواضع رسمی سازمان راه کارگر صحبت میکنید خواهش ما این است که به مواضع شفاف هشت سال اخیر عنایت داشته باشید نه به مواضعی که قبلا در سازمان مشترک وجود داشته است.

 

۴- رفیق حمید در بخش دیگری از مقاله خود به این موضع رفقای روابط عمومی معترض است که نوشته بودند:" علیرغم تغییرات در کاخ سفید و آمدن ترامپ و تشدید فشار بر رژیم اسلامی برای عقب نشینی های بیشتر و تغییر در سیاست خاورمیانه اش، سیاست کلی تغییر اساسی نکرده است" معترض است. معنای این اعتراض لابد این است که گویا با آمدن رئیس جمهورهای جدید سیاست کلی هیات حاکمه امریکا تغییر میکند!؟ که همه میدانیم چنین نیست و امئریالیسم امریکا از یکسری سیاستهای راهبردی پیروی میکند که همه روسای جمهوری ناگزیر از پیشبرد آن هستند. با این همه روابط عمومی سازمان به بروز برخی تغییرات به دنبال روی کار آمدن ترامپ اذعان دارد که فشار بیشتر بر رژیم اسلامی ایران و تغییراتی در سیاست خاورمیانه ای امریکا از آن جمله است. مرکزیت متوجه نیست که چه اشکالی در این تحلیل رفقای روابط عمومی وجود دارد و تضاد آن با موتضع تا کنونی سازمان در چیست؟

در اینجا نیز رفیق حمید متاسفانه با جداکردن یک جمله از متن عملا محتوای آن بخش را ندیده می گیرد. تک تک تغییرات منطقه ای در همان پاراگراف مورد اشاره قرارگرفته و یادآوری شده .

 

۵- متاسفانه آنچه رفیق حمید در بررسی خود مورد توجه قرار نداده دلایل رد و بدل شدن چنین نامه هایی است، یعنی بحران در شورای همکاری نیروهای چپ. رفیق حمید خود نیز از کسانی بوده است که همیشه به زیانهایی که فرقه گرایی حاکم به چپ ایران وارد کرده معترض بوده است. رفیق! دقیقا در اعتراض به چنین روش هایی بود که این جدایی که هنوز اذعان به آن برایت دردناک است اتفاق افتاد. هیچگاه هدف برایمان وسیله را توجیه نکرده است. ما باید بر روی پرنسیب های کار جمعی مان بایستیم و از آن دفاع کنیم.

                                                                                  *********************

در پایان، مرکزیت از رفیق حمید میخواهد که عنایت بیشتری به اساسنامه، اسناد سیاسی کنگره ها، مصوبات مجامع عمومی و گزارشات و رایزنی های مکرر روابط عمومی سازمان و کمیته مرکزی با رفقای تشکیلات داشته باشد و از برخوردهای عجولانه و بی کنکاش خودداری نماید. طبعا اگر پاسخ مرکزیت و سایر نهادهای سازمان مورد قبول او واقع نشود آنگاه حق دمکراتیک او است که مواضع رسمی سازمان و یا عملکرد نهادهای آنرا علنا به نقد کشد.

 

  با درودهای کمونیستی –  کمیته مرکزی سازمان راه کارگر   -   7 جولای 2017